عبدالستار ثابت سید:بیش از 35 سال از عمر با برکت انقلاب اسلامی مان می گذرد.
وقتی گذشتِ سالها را تک به تک و یا دهه به دهه هم مرور می کنیم و تغییراتی را که در این سالها در منطقه اتفاق افتاده را از نظر می گذرانیم تغییر محسوسی را شاهد نیستیم وفقط تنها چیزی که ملموس و محسوس می نماید تقسیمات کشوری وتفکیک استان گلستان از مازندران می باشد ولی از نظر اقتصاد،صنعت،سطح درآمد،وضع معیشتی مردم و...چیزی محسوس وملموس نیست درحالیکه همسایه شرقی ما «بجنورد»پس از تفکیک،رشد فزاینده ای در تمامی عرصه ها داشته است،اما متأسفانه استان گلستان با دارا بودن پتانسیل های بالا درتمامی زمینه ها «منابع زیر زمینی،معادن گوناگون،زمین های مرغوب وحاصل خیز،جنگل های انبوه و...»نه تنها پیشرفت نداشته،بلکه در بعضی زمینه ها چون سطح تولید محصولات کشاورزی پسرفت هم داشته ایم.چرا باید اینگونه باشد؟درحالیکه تمامی مسئولین از استاندار گرفته تا مدیریت های خرد و کلان دیگر،همه و همه بومی هستند.
اگر به یکی دو دهه قبل گریزی بزنیم مدیران ارشد استانی ما،از استان های دیگر بود که حرفی نبود و شاید دلسوزی آنچنانی نداشتند ولی اکنون که یک دهه مدیران ارشد استان بومی هستند چرا فکری به حال این منطقه و استان نمی شود؟ در کدام دوره و در کجا مردم کم گذاشته و کوتاهی کرده اند که مسئولین بومی ما این گونه بی مهری کرده و کوتاهی می کنند؟این مردم مظلوم و انقلابی که هر آنچه دارند درطبق اخلاص گذاشته و در خدمت نظام و انقلاب هستند تاوان کدامین گناه را می پردازند که این چنین سزاوار عقب ماندگی هستند؟
طبق بررسی به عمل آمده در یک روستا در یکی از مناطق استان،دویست نفر نیروی کار بعلت بیکاری،نبود شغل و منبع درآمد،دور از دامان خانواده،آواره استانها و شهرهای دیگر شده اند.این یک مصداق ونمونه بارز از شهرها وروستاهای ماست.آیا این فاجعه نیست؟ چرا کسی به فکر نیست؟
مگر آموزه های دینی ما غیر از این است که: «مَن لم یشکرالمخلوق لم یشکر الخالق» ویا «مَن لا یَرحم لا یُرحم» پس بیاییم شکر گذار باشیم و خدمتگذار،شکرگذار و خدمتگذار مردمی که همیشه و در تمامی صحنه ها همگام و همراه نظامند،مردمی که همیشه و درهمه حال به نظام «آری» گفتند وبه ایادی استکبار«نه».
دیدگاهها